W większości przypadków, wezwania do których jeździliśmy nie stwarzały zagrożenia dla zdrowia i życia przy ostrożnym i uważnym działaniu, i nie wymagały użycia specjalistycznego wyposażenia. Jednak czasem zdarzały się bardzo poważne sytuacje, podczas których musieliśmy wyekwipować się w niemal każde posiadane przez nas urządzenie, by móc w ogóle podjąć jakiekolwiek działania w strefie zagrożenia. Warunki podczas takich wezwań były ekstremalne, i wymagały zastosowania najbardziej zaawansowanego wyposażenia jakie mieliśmy na stanie.

Nowoczesne ratownicze aparaty tlenowe

aparaty powietrzne dla straży pożarnejNiemal wszystkie akcje w strefie zagrożenia wymagały użycia aparatów tlenowych, gdyż powietrze w takich strefach było zanieczyszczone oparami powstałymi w procesie spalania, i było silnie toksyczne, na tyle by stwarzać realne zagrożenie dla zdrowia i życia ratowników. Nowoczesne aparaty powietrzne dla straży pożarnej były niemal standardowym wyposażeniem podczas działań w tak niebezpiecznych warunkach, czasem będąc wymaganymi by w ogóle zacząć prowadzenie jakichkolwiek czynności. Najważniejszą cechą była tu pojemność butli, gdyż większa ilość tlenu pozwalała na dłuższe działania, a tym samym na większą skuteczność, choć czasem zdarzało się iż ciężkie butle znacznie obciążały ratownika. W miejscach gdzie prace mogły być prowadzone przez długi czas, a gdzie nie znajdowały się osoby poszkodowane, częściej stosowano butle tlenowe o mniejszej pojemności, by odciążyć pracowników i nie powodować nadmiernego zmęczenia koniecznością dźwigania ciężkiego i niewygodnego ekwipunku. Podczas udzielania pomocy osobom poszkodowanym, jednak, używane były butle o największej pojemności, gdyż często zdarzało się iż aparaty posiadały dodatkowe, zewnętrzne respiratory, które mogły służyć do udzielenia pomocy osobom rannym i zapewnienia im źródła powietrza do czasu wyewakuowania ich ze strefy zagrożenia. Z racji ekstremalnych warunków, w jakich aparaty były używane, ich elementy były najczęściej niepalne i ogniotrwałe, doskonale znosząc wystawienie nawet na działanie otwartych płomieni.

Maski aparatów nie tylko zapobiegały wdychaniu toksycznych oparów, ale również chroniły ratownika przed fizycznymi obrażeniami, odpryskami i iskrami. W przypadku jakiejkolwiek awarii lub braku powietrza w butli, maski te mogły również przez krótki czas funkcjonować jako standardowe maski przeciwgazowe, do czasu opuszczenia strefy niebezpiecznej, gdyż posiadały awaryjne filtry powietrza, chroniące użytkownika przed trującymi oparami przez krótki czas.