Mimo możliwości wyposażenia mieszkania czy sklepu w wiele nowoczesnych zabezpieczeń antywłamaniowych, najbardziej popularnym ciągle pozostawały standardowe kraty, uniemożliwiające osobom niepowołanym dostanie się na teren chroniony. Kraty okienne były bowiem najtańszym rodzajem zabezpieczenia, ale również dość skutecznym, zwłaszcza jeśli były modelami o lepszej jakości wykonania.

Kraty antywłamaniowe do okien

okienna krata antywłamaniowaKraty okienne były obecne w wielu sklepach i budynkach użytkowych, jak również w oknach prywatnych mieszkań czy domów. Zazwyczaj były bardzo prostymi i tanimi konstrukcjami ze stali przeciętnej jakości, i przeznaczone były głównie do utrudnienia osobom niepowołanym prób włamania czy wtargnięcia na zabezpieczony teren. Starego typu kraty nie należały do szczególnie solidnych, gdyż stal z jakich były wykonywane była bardzo podatna na korozję i niszczenie, więc widok starej, dawno zablokowanej kraty był dość częsty w budynkach istniejących od wielu lat. Obecnie znacznie lepszym wyborem była okienna krata antywłamaniowa ze stopów stali antykorozyjnej, posiadająca wszystkie zalety starych odmian, a jednocześnie nie mająca żadnej z wad takowych. Stop stali w nowych kratach był całkowicie odporny na rdzewienie i efekty korozji powstające po kontakcie z zanieczyszczoną wodą deszczową, dlatego też kraty nie miały tendencji do zacinania się czy zachodzenia osadem, który nie tylko uniemożliwiał ich otwarcie czy wręcz obniżał wytrzymałość stali. Dzięki lepszej stali, kraty mogły być znacznie cieńsze, a tym samym lżejsze, ułatwiając montaż zwłaszcza w budynkach starych, nie posiadających wysokiej wytrzymałości konstrukcyjnej ścian. Niemal wszystkie kraty zamykane były na kłódki, gdyż była to metoda najtańsza i najmniej skomplikowana, choć zdarzały się odmiany posiadające zamki szyfrowe, podobne do tych które używane były w blokadach rowerowych, lub wbudowane zamki, będące integralną częścią kraty. Niezależnie od rodzaju, jednak, instalacja krat była bardzo prosta, a same zabezpieczenia bardzo tanie.

Były więc preferowane przez wszystkich właścicieli obiektów poszukujących pewnej, aczkolwiek taniej metody zabezpieczenia obiektu przed możliwością włamania, i pojawiały się w budynkach gdzie takowa była dość wysoka. Kraty były najbardziej podstawową metodą zabezpieczeń, więc używane były bardzo ekstensywnie, choć dość rzadko stanowiły jedyną metodę ograniczenia dostępu do obiektów, więc czasem były łączone z obiektowymi systemami alarmowymi i wyposażane w czujniki nacisku.